Przeglądarka glifów fontu
Wyświetl glify zawarte w foncie wraz z ich identyfikatorami i nazwami, punktami kodowymi Unicode, rysowanymi znakami oraz szerokościami przesunięcia, a także tabelą zakresów Unicode obsługiwanych przez font i skryptów w każdym zakresie. Prześlij plik TTF, OTF, WOFF lub WOFF2 i przeglądaj duże fonty, podając początkowy glif i liczbę glifów. Przydatne do sprawdzania obsługi znaków przed utworzeniem podzbioru fontu lub jego wdrożeniem.
Najczęściej zadawane pytania
Co pokazuje tabela glifów?
Każdy wiersz odpowiada jednemu glifowi i zawiera jego identyfikator, nazwę — jeśli font ją przechowuje — punkty kodowe Unicode, które są do niego przypisane, same znaki oraz szerokość przesunięcia w jednostkach fontu. Jeśli glif jest przypisany do kilku punktów kodowych, wyświetlane są wszystkie. Identyfikatory glifów określają ich pozycje w foncie, począwszy od 0 dla notdef.
Czym jest tabela zakresów Unicode?
Grupuje punkty kodowe przypisane przez font w nieprzerwane zakresy, takie jak U+0020-U+007E zawierający 95 znaków, i podaje skrypty występujące w każdym z nich. Na pierwszy rzut oka pokazuje, jak pełna jest obsługa znaków alfabetu lub bloku symboli. Wymienionych jest maksymalnie 300 zakresów; uwaga podaje liczbę pozostałych.
Jak przeglądać duży font?
Ustaw początkowy identyfikator glifu i liczbę glifów do wyświetlenia. Domyślnie jest to 500, a w jednym żądaniu można wyświetlić do 2,000 glifów. Wartość początkowa może być dowolnym identyfikatorem glifu od 0 do 65535. Wynik podaje wyświetlane identyfikatory glifów oraz łączną liczbę glifów w foncie.
Dlaczego niektóre glify nie mają punktu kodowego?
Wiele glifów nie jest bezpośrednio przypisanych do znaku. Warianty, ligatury, kapitaliki i elementy znaków diakrytycznych są dostępne za pośrednictwem funkcji OpenType lub używane wewnątrz innych glifów. W tych wierszach kolumna Unicode jest pusta.
Dlaczego znaki wyglądają jak tekst w foncie strony, a nie w moim foncie?
Narzędzie odczytuje dane fontu i wyświetla znaki jako tekst, więc przeglądarka renderuje je fontem używanym na tej stronie. Kolumna pomaga rozpoznać znak odpowiadający danemu punktowi kodowemu. Zainstaluj lub wczytaj font, aby zobaczyć jego własne kształty.
Dlaczego niektóre nazwy glifów są puste?
Fonty z tabelą post w wersji 3, w tym wiele fontów internetowych, nie przechowują nazw glifów, aby oszczędzać miejsce. Fonty CFF pobierają nazwy z zestawu znaków, a fonty TrueType — z tabeli post. Brak nazwy nie wpływa na renderowanie fontu.
Dlaczego znak łączący jest wyświetlany z kropkowanym kółkiem?
Znaki łączące, takie jak akcenty, dołączają do poprzedzającego znaku, dlatego są wyświetlane na kropkowanym kółku U+25CC, aby pozostały widoczne. Spacje oraz niewidoczne znaki sterujące i formatujące pozostawiają komórkę znaku pustą. Ich punkty kodowe nadal są wyświetlane.
Jakie pliki czcionek mogę przesłać?
Fonty TTF, OTF, WOFF i WOFF2 z konturami TrueType, CFF lub CFF2, do 10 MiB na plik i 30 MiB po dekompresji. Kolekcje fontów (TTC) nie są obsługiwane. Możesz przesłać kilka fontów naraz i otrzymać osobne zestawienie dla każdego.
Co oznacza szerokość przesunięcia?
Szerokość przesunięcia określa, jak daleko w prawo przesuwa się pióro po narysowaniu glifu; wartość podawana jest w jednostkach fontu. Podziel ją przez liczbę jednostek na em w foncie, widoczną w narzędziu Font Info, aby uzyskać szerokość względem rozmiaru fontu. Znaki łączące mają zwykle szerokość przesunięcia równą 0.
Czy mój font jest przechowywany?
Nie. Font jest odczytywany w pamięci na potrzeby tego żądania i usuwany po zwróceniu zestawienia. Żadne dane fontu nie są zapisywane.