EditorConfig-generator
Maak een .editorconfig-bestand dat inspringing, regeleinden, tekenset en witruimte consistent houdt in verschillende editors. Kies spaties of tabs, de inspringgrootte, LF of CRLF, de tekenset, regels voor afsluitende witruimte en een laatste regeleinde, en eventueel een maximale regellengte. Voeg veelgebruikte uitzonderingen toe voor Markdown en Makefiles.
Veelgestelde vragen
Wat is een .editorconfig-bestand?
Een gewoon tekstbestand in de hoofdmap van een project dat editors vertelt hoe ze bestanden moeten opmaken: inspringing, regeleinden, tekenset en witruimte. Veel editors kunnen het zelf lezen, waaronder Visual Studio Code met de EditorConfig-extensie, JetBrains-IDE's en Visual Studio.
Waarom begint het met root = true?
root = true vertelt editors dat ze niet verder naar .editorconfig-bestanden in bovenliggende mappen moeten zoeken. Zo worden de instellingen van dit project niet vermengd met die van andere projecten.
Waarom moeten afsluitende spaties in Markdown behouden blijven?
Twee spaties aan het einde van een Markdown-regel vormen een harde regeleinde. De sectie [*.md] schakelt het verwijderen van afsluitende witruimte daar uit, zodat die regeleinden behouden blijven.
Waarom tabs gebruiken in Makefiles?
make vereist een tab aan het begin van elke receptregel. De sectie [Makefile] behoudt tabs, ook als de rest van het project spaties gebruikt. Deze sectie wordt weggelaten als je al tabs kiest.
Wat doet max_line_length?
Deze instelling vertelt editors die de optie ondersteunen waar ze tekst moeten afbreken of een hulplijn moeten tonen. Veel editors negeren de instelling; sommige formatters, zoals Prettier, gebruiken de waarde als afdrukbreedte. Voer 0 in om de instelling weg te laten.
Maakt EditorConfig bestaande bestanden opnieuw op?
Nee. De instelling bepaalt hoe editors nieuwe wijzigingen opslaan en hoe sommige opslagacties werken. Voer je formatter één keer uit om bestaande bestanden aan te passen.