Generator EditorConfig
Utwórz plik .editorconfig, który zapewni spójne wcięcia, zakończenia wierszy, zestaw znaków i białe znaki w różnych edytorach. Wybierz spacje lub tabulatory, rozmiar wcięcia, LF lub CRLF, zestaw znaków, zasady dotyczące końcowych spacji i znaku nowego wiersza na końcu pliku oraz opcjonalną maksymalną długość wiersza, wraz z typowymi wyjątkami dla Markdown i plików Makefile.
Najczęściej zadawane pytania
Czym jest plik .editorconfig?
To zwykły plik tekstowy w katalogu głównym projektu, który informuje edytory, jak formatować pliki: określa wcięcia, zakończenia wierszy, zestaw znaków i białe znaki. Wiele edytorów obsługuje go natywnie, w tym Visual Studio Code z rozszerzeniem EditorConfig, środowiska IDE JetBrains i Visual Studio.
Dlaczego zaczyna się od root = true?
root = true informuje edytory, aby nie szukały kolejnych plików .editorconfig w katalogach nadrzędnych, dzięki czemu ustawienia tego projektu nie są łączone z innymi.
Dlaczego zachowywać końcowe spacje w Markdown?
Dwie spacje na końcu wiersza Markdown oznaczają twarde przejście do nowego wiersza. Sekcja [*.md] wyłącza tam usuwanie końcowych białych znaków, dzięki czemu te przejścia zostają zachowane.
Dlaczego w Makefile używa się tabulatorów?
make wymaga tabulatora na początku każdego wiersza przepisu. Sekcja [Makefile] zachowuje tabulatory, nawet jeśli w pozostałej części projektu używane są spacje. Jest pomijana, gdy wybierzesz tabulatory.
Do czego służy max_line_length?
Informuje obsługujące tę opcję edytory, gdzie zawijać wiersze lub wyświetlać prowadnicę. Wiele edytorów ją ignoruje, a niektóre formatery, takie jak Prettier, odczytują ją jako szerokość wydruku. Wpisz 0, aby ją pominąć.
Czy EditorConfig formatuje ponownie istniejące pliki?
Nie. Zmienia sposób zapisywania nowych edycji przez edytory i działanie niektórych operacji zapisu. Uruchom formatter raz, aby dostosować istniejące pliki.