Lettertypesubsetter

De tool behoudt de glyphs van de tekens die u opgeeft en die in het lettertype voorkomen, alle componentglyphs waaruit die glyphs zijn opgebouwd en glyph 0, de notdef-glyph die ontbrekende tekens weergeeft. De contouren, TrueType-hintingprogramma's, advance widths, de nametabel en de OS/2-tabel worden gekopieerd. Er wordt een nieuwe tekencodekaart aangemaakt die alleen de behouden tekens bevat.

Typ of plak ze in het tekensveld, bijvoorbeeld een kop, een alfabet of een lijst met symbolen. Elk Unicode teken telt één keer, dus herhaalde letters kosten niets. Een spatie blijft behouden als u die invoert. Het veld accepteert maximaal 20,000 tekens.

Gebruik notaties zoals U+0041 voor één codepunt, U+0020-007E voor een bereik of gewone hexadecimale waarden zoals 0041-005A, gescheiden door komma's, spaties of puntkomma's. Bereiken lopen tot U+10FFFF en het veld accepteert maximaal 5,000 tekens. U kunt bereiken combineren met het tekensveld; de tool behoudt de vereniging van beide.

TTF- en OTF-bestanden met TrueType- of CFF-contouren, en WOFF- en WOFF2-webfonts, tot 10 MiB per bestand en 30 MiB na decompressie. Lettertypecollecties (TTC) en CFF2-variabele lettertypen worden niet ondersteund. U kunt meerdere lettertypen tegelijk uploaden; elk wordt met dezelfde instellingen gesubset.

Met 'Zelfde als invoer' krijgt u de container terug die u hebt geüpload. TTF of OTF schrijft een niet-gecomprimeerd lettertype weg: als TTF voor TrueType-contouren en als OTF voor CFF-contouren. WOFF en WOFF2 comprimeren het resultaat voor het web; WOFF2 is meestal het kleinst.

Nee. De GSUB-, GPOS-, GDEF- en kern-tabellen verwijzen naar glyph-ID's die tijdens het subsetten veranderen. Daarom worden deze tabellen verwijderd in plaats van ze naar de verkeerde glyphs te laten verwijzen. Tekst in het subset gebruikt de standaard advance width van elke glyph, zonder kerningparen of ligatuurvervanging. Als u functies in een verkleind lettertype nodig hebt, behoud die glyphs dan met een tool die rekening houdt met functies, of lever het volledige lettertype mee.

Het resultaat is een statisch lettertype op de standaardinstantie, de positie die de lettertypeontwerper als uitgangspunt heeft gekozen. Variatietabellen zoals fvar en gvar worden niet gekopieerd, waardoor de assen verdwijnen. Gebruik Font Info om te bekijken welke standaardwaarden een variabel lettertype heeft voordat u het subset.

Sommige lettertypen hebben de vlag voor het niet mogen subsetten ingeschakeld in het fsType-veld van hun OS/2-tabel. De tool respecteert die licentiebeperking. Lettertypen die niet kunnen worden geparseerd, collecties en CFF2-lettertypen worden ook geweigerd, met een melding. Font Info toont de insluitrechten van een lettertype voordat u het probeert.

De tool stopt met een melding in plaats van een leeg lettertype terug te geven. Tekens die het lettertype niet ondersteunt, worden stilzwijgend overgeslagen als ten minste één aangevraagd teken wel voorkomt. Font Glyph Viewer geeft alle tekens en bereiken weer die een lettertype in kaart brengt, zodat u vooraf kunt controleren welke tekens worden ondersteund.

Glyphnamen worden weggelaten, omdat het subset een post-tabel van versie 3 schrijft, zoals de meeste webfonttools doen. Zo blijft het bestand klein. Het lettertype wordt alleen voor dit verzoek in het geheugen verwerkt en weggegooid zodra het resultaat is teruggestuurd. Er wordt niets over het lettertype of de tekens ervan opgeslagen.