Generator UUID v7
Generuj identyfikatory UUID w wersji 7 zgodnie z RFC 9562: 48-bitowy znacznik czasu Unix w milisekundach, po którym następują losowe bity, dzięki czemu nowe identyfikatory sortują się według czasu utworzenia i pozwalają zachować kompaktowe indeksy baz danych. Utwórz maksymalnie 100 naraz, w kolejności, w standardowym formacie małymi literami, wielkimi literami, w nawiasach klamrowych, jako URN lub bez łączników.
Najczęściej zadawane pytania
Czym jest UUID v7?
UUID w wersji 7 to 128-bitowy identyfikator z RFC 9562, opublikowanego w 2024. Pierwsze 48 bitów to czas Unix w milisekundach, po którym następują bity wersji i wariantu oraz 74 bity przeznaczone na losowość i kolejność. Wygląda jak każdy inny UUID, na przykład 018f3c9e-7a2b-7c4d-9e5f-1a2b3c4d5e6f, gdzie 7 na początku trzeciej grupy oznacza wersję.
Dlaczego warto używać v7 zamiast v4?
v4 UUID jest całkowicie losowy, więc nowe wiersze trafiają w przypadkowe miejsca indeksu bazy danych, co powoduje jego fragmentację i spowalnia wstawianie. v7 UUID zaczyna się od czasu, więc nowe identyfikatory są dopisywane blisko końca indeksu, sortują się według czasu utworzenia i można je porównywać bez osobnej kolumny created_at.
Czy wygenerowane identyfikatory są uporządkowane?
Tak. Identyfikatory wygenerowane w jednej partii mają ten sam bieżący milisekundowy znacznik czasu i 12-bitowy licznik, który zwiększa się przy każdym identyfikatorze, zgodnie z opisem w RFC 9562, więc lista jest już posortowana. Jeśli licznik miałby się przepełnić, znacznik czasu przesuwa się o jedną milisekundę.
Jak bardzo są losowe?
Licznik zaczyna od losowej wartości, a ostatnie 62 bity każdego identyfikatora pochodzą z kryptograficznie bezpiecznego generatora liczb losowych. UUID utworzone w tej samej milisekundzie na różnych komputerach z bardzo dużym prawdopodobieństwem będą się różnić.
Czy v7 UUID ujawnia, kiedy został utworzony?
Tak, z dokładnością do milisekundy. Każdy, kto zobaczy identyfikator, może odczytać czas jego utworzenia, na przykład za pomocą dekodera UUID. W przypadku identyfikatorów, dla których czas utworzenia ma pozostać prywatny, użyj v4.
Jakie formaty wyjściowe są dostępne?
Standardowy zapis małymi literami z łącznikami, wielkimi literami, w nawiasach klamrowych, jak często wymagają narzędzia Microsoft, w postaci URN zaczynającej się od urn:uuid: lub kompaktowo, bez łączników, czyli jako 32 znaki szesnastkowe.
Czy bazy danych obsługują UUID v7?
Każda kolumna przechowująca UUID akceptuje v7, ponieważ format ma taką samą szerokość 128 bitów. PostgreSQL 18 dodaje funkcję uuidv7(), a biblioteki dla większości języków potrafią je generować. Aby zachować niewielki rozmiar, przechowuj je w natywnej kolumnie UUID lub binarnej o rozmiarze 16 bajtów.
Ile UUID mogę wygenerować naraz?
Maksymalnie 100 na żądanie. Wygeneruj kolejne, aby uzyskać więcej; identyfikatory z późniejszego żądania zawsze sortują się po wcześniejszych, ponieważ znacznik czasu jest późniejszy.
Czy UUID v7 to to samo co ULID?
Oba rozwiązania opierają się na tej samej idei: po znaczniku czasu w milisekundach następuje losowa wartość, więc oba sortują się według czasu. ULID zapisuje się za pomocą 26 znaków w kodowaniu Crockford Base32, a UUID v7 używa standardowego układu UUID z bitami wersji i wariantu oraz pasuje do każdego systemu, który już obsługuje UUID.
Czy UUID są gdzieś przechowywane?
Nie. Są generowane na potrzeby Twojego żądania i nie są zachowywane.